بچه ها نيازبه اسباب بازي فروشگاهي ندارند

بچهها خيلي کم به اسباببازي فروشگاهي نياز دارند، چون محيط و طبيعت پر از اسباببازي است. در کودکان تفکر توليد بايد حاکم باشد نه تفکر مصرف.بچهها اصلاً تجمل را دوست ندارند و در نهايت سادگي به دنيا ميآيند و ما تجمل را به آنها القا ميکنيم.همين سادگي بايد در پوشاک بچهها هم باشد. پوشاک بچهها بايد راحت، جنس خوب، طبيعي و زيبا باشد اصلاً نبايد مجلل و شيک باشد. اين خود يک معضل است که در عروسيها لباس بچهها از لباس عروس و داماد قشنگتر است.چه اشکالي دارد که بچهها با لباس راحت عروسي بروند تا راحت بدوند و بازي کنند و دودست لباس هم يدک داشته باشيم که اگر کثيف کردند برويم يک گوشه و برايشان عوض کنيم، تا دوباره برود و بازي کند. چه قدر بچهها را به خاطر لباس در فشار و توبيخ قرار ميدهيم؟ اشاره ميکنم به کارکرد؛ کارکرد لباس چيست؟

چرا اينقدر زود لباسها و وسايل دلمان را ميزند و يک لباس گرانقيمت را که فقط يکبار پوشيديم ديگر حاضر نيستيم که دوباره بپوشيم؟

چون بشر تنوعطلب است و تغيير ميخواهد و لحظهبهلحظه ميخواهد که نو شود، اين حالت در فطرت بشر است. ما اگر نو شدن فطرت و روح را ياد نگيريم و دچار مخروط برعکس ذهن شويم و دچار نو شدن مادي شويم، همين بلا سرمان خواهد آمد.مرتب از داشتههايمان دلزده خواهيم شد حق هم داريم چون انسان بايد مرتب نو شود و نقطهي نگاهي که دارد بايد نو شود؛ وقتي نقطهي نگاه مادي داشته باشيم طبيعتاً نقطه نگاهمان هم به سمت پايين خواهد بود و مبل و وسايل خانه و غيره را خواهيم ديد و اتفاق بد اينکه اين تفکر را به فرزندانمان نيز انتقال ميدهيم، چون آنها آن چيزي ميشوند که ما هستيم، نه آنکه ما ميخواهيم…

کودک و تفکر اقتصادي (استاد سلطاني)

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شدخانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*